اشک من

نه مِی مونده نه مستی ، شبامو غم گرفته

مثل اینه که ساقی برام ماتم گرفته

یه سرگردون صحرا یه مجنونم یه شبگرد

نمیدونی چه تنهام نمیدونی چه پر درد

نه می مونده نه مستی واسه دلهای خسته

مثل اینه که ساقی صبوحاشو شکسته

مثل اینه که صد سال گذشته از جونیم

چه دردی داری ای دل ، از این بی آشیونی

غم اومد مثل سیلاب ، دل دیونمو برد

نه تنها آب و دونه ، تمام لونمو برد

یه سرگردون صحرا یه مجنونم یه شبگرد

نمیدونی چه تنهام نمیدونی چه پر درد

دل من شور عشقو نمیشناسه عزیزم

ولی توی هر نگاهت ، یه الماسه عزیزم

 

*****۸۷۸۷۸۷۸۷۸۷۸۷۸۷۸۷*****

اشک من خودتو نگهدار  
                    نياپائین منو رسوا میکنی
                              آخه غم تو میون جمعی 
                                              چرا تنها منو پیدا میکنی
میشکنی منو با نگاهی پیش مردم
                           آخه ای چشم سیاه
                                خون قلب منو هر شب
                                          جای باده توی مینا میکنی
میریزه رو بالش من
         هر شب این اشکای لرزون
                    بی تو من غمگین و تنهام
                               من پریشون ، دل پریشون
مستی ام رو تا سحر
              پیمونه ام میبینه و بس
                          غنچه های اشکمو
                                      دست غمت میچینه و بس

اشک من خودتو نگهدار نیا پائین منو رسوا میکنی

                      آخه غم تو میون جمعی ، چرا تنها منو پیدا میکنی

  
نویسنده : سکوت، فریاد خاموش ; ساعت ٦:٢٩ ‎ق.ظ روز جمعه ۱۸ آذر ،۱۳۸٤